Нишон
Парчам
Суруди миллӣ
Ваҳдати миллӣ яке аз муҳимтарин арзишҳои ҷомеаи муосир ба шумор меравад. Он рамзи дӯстӣ, ҳамдигарфаҳмӣ, ҳамбастагӣ ва ягонагии мардум мебошад. Ҳар миллате, ки ваҳдат ва ягонагиро ҳифз мекунад, метавонад ба дастовардҳои бузурги сиёсӣ, иқтисодӣ ва фарҳангӣ ноил гардад. Барои мардуми Тоҷикистон ваҳдати миллӣ дастоварди таърихӣ ва сарнавиштсоз мебошад, ки барои рушди давлат ва зиндагии осоиштаи шаҳрвандон заминаи устувор гузоштааст.
Ваҳдати миллӣ маънои муттаҳидии тамоми шаҳрвандони кишварро дорад. Ин арзиш мардумро новобаста аз миллат, забон, мазҳаб ва минтақа ба ҳам меорад ва онҳоро барои расидан ба ҳадафҳои умумӣ муттаҳид месозад. Дар фазои ваҳдат эҳсоси ватандӯстӣ, масъулиятшиносӣ ва эҳтиром ба арзишҳои миллӣ бештар мегардад.
Сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ барои пешрафти иқтисодиёт аҳамияти калон доранд. Дар шароити оромӣ корхонаҳо фаъолият мекунанд, роҳу пулҳо сохта мешаванд, соҳаҳои маорифу тандурустӣ рушд меёбанд ва сатҳи зиндагии мардум беҳтар мегардад. Ҳар қадар ки ваҳдат устувор бошад, ҳамон қадар имконияти рушди кишвар бештар мешавад.
Яке аз омилҳои муҳими таҳкими ваҳдати миллӣ эҳтиром ба фарҳанг, забон ва анъанаҳои миллӣ мебошад. Мардуми Тоҷикистон дорои таърихи қадима ва фарҳанги ғанӣ мебошанд. Омӯзиш ва ҳифзи ин мероси гаронбаҳо ба таҳкими ҳисси ифтихори миллӣ ва ягонагии мардум мусоидат мекунад.
Нақши ҷавонон дар таҳкими ваҳдати миллӣ хеле бузург аст. Ҷавонон ҳамчун нерӯи пешбарандаи ҷомеа бояд донишманд, ватандӯст ва масъулиятшинос бошанд. Онҳо бояд ба ҳар гуна андешаҳои ифротӣ ва ҷудоиандозӣ роҳ надиҳанд, балки барои дӯстӣ, ҳамдигарфаҳмӣ ва пешрафти кишвар саҳмгузор бошанд. Ояндаи давлат аз дониш, заковат ва фаъолияти созандаи ҷавонон вобаста аст.
Ҳар як шаҳрванд вазифадор аст, ки барои нигоҳ доштани сулҳу ваҳдат саҳми худро гузорад. Ин саҳм метавонад аз муносибати нек бо атрофиён, эҳтироми қонунҳо, дӯст доштани Ватан ва иҷрои содиқонаи вазифаҳои шаҳрвандӣ оғоз шавад. Вақте ки ҳар шахс худро масъули сарнавишти давлат медонад, ҷомеа боз ҳам мустаҳкамтар мегардад.
Хулоса
Хулоса, ваҳдати миллӣ неъмати бузург ва сарвати бебаҳои халқ мебошад. Маҳз ба шарофати ваҳдат сулҳу оромӣ пойдор гардида, барои рушди ҳамаҷонибаи кишвар шароити мусоид фароҳам меояд. Вазифаи ҳар яки мо аз он иборат аст, ки ин неъмати гаронбаҳоро ҳифз намуда, барои таҳкими он кӯшиш намоем. Танҳо дар фазои ваҳдату ҳамдигарфаҳмӣ метавонем Тоҷикистони ободу пешрафта ва ояндаи дурахшонро бунёд кунем.
Омӯзгори фанни таьрих ва ҳуқуқ МТМУ 26-и ноҳияи Исмоили Сомонӣ Разикова Сайера Садиковна
